Categorie archief: My Pillow

My pillow in the world: Porto, Portugal

Standaard

De straten van Porto zijn een broeikast van verschillende stijlen, die zich soepel samenvoegen in één cultuur. Romeinse kerken en muren worden vergezeld met Marokkaanse invloeden, bouwwerken uit de renaissance  en vrolijke blauwe tegeltjes, wat alles bij elkaar bij uitstek Portugees maakt. De voetpaden zijn smal, en de steegjes nog smaller, waar de gekleurde huizen vrolijk pronken met hun leuke trappetjes en kleine balkonnetjes, terwijl de verf er van af bladert. De mensen hier zijn ongelofelijk behulpzaam en vriendelijk, met een paar norse koppen ertussen. Overal zijn winkeltjes en prachtige gebouwen bekleed met mooie afbeeldingen. Toch staan de helft van de gebouwen en de huizen hier leeg, soms zonder ramen en daken, waar op een paar daklozen na niet echt gebruik van wordt gemaakt. Boekenwinkel Lello, ook wel een van de mooiste boekenwinkels ter wereld genoemd, is inderdaad erg mooi, met werkelijk een prachtige trap midden in de zaal, en muren bekleed met oude boeken achter glas. Toch zal de echte boekenliefhebber hier qua literatuur niet echt aan zijn trekken komen. De Douro rivier is het echt hét toeristisch trekpleister, met mooie vrolijke huizen, terrasjes en boottochten langs de 6 bruggen van Porto.

Jasper en ik waren net in Porto aangekomen, en na onze koffers opgehaald te hebben pakte we een metro die ons van het vliegveld naar de binnenstad zou brengen. Eenmaal in de metro, die net vertrokken was, merkte we dat we in de buitenwijken van Porto zaten. Genietend van de eerste impressies van een andere cultuur, zat ik te wachten tot het straatbeeld zou veranderen van buitenwijk naar binnenstad, tot dat ik merkte dat we al bij de halte waren waar we uit moesten stappen. Eenmaal buiten en op de kaart kijkende, zag ik dat dit dus de binnenstad was, en we op de goede plek waren. Wat ik niet op de kaart zag, is dat de straten naar beneden of omhoog gaan, wat heel erg interessant was aangezien we een grote koffer bij ons hadden en Jasper mij moest duwen omdat ik in de rolstoel zat. Uiteindelijk heeft het een kwartier geduurd eer dat we de goede straat van het hotel hadden gevonden, mede doordat we eerst de verkeerde kant op liepen naar beneden, en diezelfde weg dus eerst weer terug omhoog moesten. Uiteindelijk kwamen we in Pensão Santa Luzia. Ze kunnen daar geen woord Engels, maar met handen en voeten kom je ver. De kamer die we kregen was klein en eenvoudig, de vloer is niet al te schoon en het matras hard, maar sjonge wat zijn die mensen daar aardig! Ze waren heel behulpzaam, en al verstond ik er vaak geen reet van, ik knikte maar en glimlachte vriendelijk.

Een van de dingen die je gedaan moet hebben in een bezoek aan Porto, is natuurlijk Port proeven. Als je bij de Douro de brug over loopt kom je in Vila Nova de Gaia, waar alle port vandaan komt. Wij hebben port geproefd en een tour gevolgd bij Taylor’s, een van de oudste bedrijven wat sinds de oprichting ervan  een familie bedrijf is gebleven. Hun passie voor port, de heldere uitleg over de productie ervan, en vooral de smaak van de port zelf die we voorgeschoteld kregen, heeft er voor gezorgd dat Jasper en ik een nieuwe grote liefde in ons leven hebben. Het heeft mijn smaakpupillen aardig aangetast, want ik lust nu geen goedkope 5 euro port meer die we eerst altijd kochten. Gelukkig zijn hier genoeg goede port merken te koop, ook gewoon bij de supermarkt of slijterij.

Porto is een plek die je op je in moet laten werken. Voor deze stad is echt meer dan een kort weekendje nodig, om de cultuur en de intensiteit daarvan te kunnen ervaren. En vooral om de schoonheid daarvan te kunnen waarderen. Uiteindelijk heeft deze stad mij verbaasd en geboeid, en heeft het bij mij een nieuwe lust naar cultuur, reizen en deze wereld opgewekt.

Advertenties

My pillow in a Dutch prison

Standaard

Gedreven door verveling was ik vandaag eens wat op internet aan het rondstruinen, waarbij ik uiteindelijk terecht kwam op nu.nl. Hej, laat ik eens kijken of er nog iets gebeurd in deze grote, boze wereld, was mijn gedachte. Al snel viel mijn oog op een artikel wat gisteren geplaatst is, en ik raakte een beetje van mijn apropos. Klik op de link hieronder om het te lezen:

Zwaardere straf omdat zoon steekpartij Groningen zag

Nu heb ik pas op Discovery Channel een documentaire gezien over een Amerikaan die in Turkije 20 jaar celstraf kreeg omdat hij softdrugs bij zich had. Begrijp me niet verkeerd hoor, dat vind ik echt overdreven en onnodig. Maar 4 jaar straf voor het in de buik steken van je vriendin, en het traumatiseren van diens zoon? Owja, die krijg €5.000,- in zijn handen gedrukt. Wauw, daar kan hij over 7 jaar waarschijnlijk zijn eerste studiejaar van betalen. En de dader? Die heeft over vier jaar zijn leven weer terug. En ondertussen krijgt hij een lekker bed, en een zacht kussen om op te slapen. s’Avonds mag hij televisie kijken en als een bewaker hem te hardhandig aanpakt, hoeft hij die alleen maar aan te klagen. Het luizenleven a la de Nederlandse gevangenis.

Die vrouw had net zo goed dood kunnen zijn, maar of zijn celstraf dan hoger was uitgevallen is nog maar af te vragen.
Wat is rechtvaardigheid, en wat is de grens? Is vier jaar genoeg, is 20 jaar teveel?
Wat vinden jullie?

My Pillow on Vacation

Standaard

De dagen gaan snel voorbij in mijn kleurvolleloze leven. Dat is natuurlijk ook logisch, want time flies when you’re having fun. Ik ben op een luxe all-inclusive vakantie die intussen wel heel lang duurt. Soms zou ik wel wat meer afwisseling willen, maar eigenlijk moet ik niet zeuren. Ik zit hier vet luxe.

Elke ochtend krijg ik ontbijt op bed, afgeleverd door een hele mooie man. Na het ontbijtje krijg ik altijd ruim de gelegenheid om weer even lekker verder te slapen. Een beetje dromen, een beetje dummelen, tot dat het zo’n 11 uur is, wanneer het tijd is voor lunch nr. #1. De koelkast is altijd vol, er is altijd genoeg te drinken, en ik heb altijd gezelschap van twee super leuke katjes. Als het weer het toelaat nuttig ik mijn lunch lekker op de schommelbank, gewapend met tuinstoelkussen en zonnebril. Intussen is het middag, en voor dit onderdeel van de dag kan ik meestal tussen drie verschillende dingen kiezen. Ik kan of op de bank een middagdutje doen, een filmpje kijken, of wat lezen, misschien wel school gerelateerd. Als ik met één of twee van deze activiteiten klaar ben, is die mooie man die mij elke ochtend ontbijt op bed geeft weer terug. Meestal kletsen we even wat, nadat hij zijn gang gaat, en ik weer de mijne.

Als ik later in de middag op bed lig voor nog een schoonheidsslaapje, is er altijd roomservice beschikbaar. Rond een uur of zeven komen er heerlijke geuren en aroma’s vrij vanuit de keuken, waarna ik een heerlijke maaltijd voorgeschoteld krijg. Ik geniet van de maaltijd, en al helemaal van de fles wijn die opengaat. De avond staat in meestal in teken van thee-leuten en gezelligheid, tenzij de mooie man waar ik het over had weg moet. Ik leut dan nog wel thee, het is alleen iets minder gezellig. Ik neem dan maar lekker een bad, want ja, dat hoort bij een all-inclusive vakantie natuurlijk.

Het is allemaal geweldig natuurlijk, en het klinkt ook perfect. Toch, ’s avonds, als ik op bed lig, begint mijn hoofd nog wel eens te malen. De vakantie duurt toch wel erg lang zo. Ik heb heimwee. Ik wil naar huis.