Tagarchief: toekomst

Afkicken en hoopvol zijn

Standaard

IK MAG STOPPEN MET DE ANTIBIOTICA’S! Zo, dat is eruit 😉

image

De rest van mijn behandeling gaat gewoon door natuurlijk. Het is wel even slikken om al te moeten stoppen terwijl ik me nog geen haar beter voel, slechter zelfs. Maar het is dus de bedoeling dat we over twee maanden gaan evalueren waar ik nu sta en wat de behandeling tot nu toe gedaan heeft. Ik word dan weer opnieuw getest op Lyme en andere infecties, met hopelijk als resultaat dat het allemaal flink gekelderd is! De mogelijkheid is ook aanwezig dat er juist nóg een co-infectie naar boven zal komen, maar daar wil ik voorlopig even niet aan denken ;-).

De eerste drie weken zal ik serieus moeten afkicken, maar we hopen met zijn allen dat ik daarna wat op ga knappen. Ik merk ook niet zoveel van de natuurlijke therapie die ik er sinds dit jaar bij doe (en van de rest wat ik allemaal neem overigens ook niet zoveel als ik zou willen), maar volgens mijn arts komt dat door de zware antibiotica en zal daar dus over een paar weken wat verandering in komen.

Het is allemaal nog erg onzeker, maar ik hoop over een paar maanden meer duidelijkheid te krijgen over waar ik sta, en hoe we verder gaan behandelen. Aan de ene kant vind ik het eng om te stoppen; wat als die 13 maanden nu niet genoeg hebben gedaan? Aan de andere kant slaakt mijn lichaam een zucht, hier was het toch wel aan toe. De vraag hoe lang dit avontuur nog gaat duren kon mijn arts niet beantwoorden, misschien nog wel járen. Mocht ik willen, kon ik wel naar een beroemde waarzegger gaan in Parijs, die zou mij mogelijk wél kunnen vertellen hoe lang het nog gaat duren, haha. Eh, thanks but no thanks ;-).

Hoe onzeker ook, er is licht aan het einde van de tunnel. En al is die tunnel verrekte lang, ik kruip er naar toe. Of ik bind een touw om mijn middel en laat me vooruit slepen. Want aan het einde van die tunnel, daar is HOOP.

image

Today’s colour 6/8/2011

Standaard

Een zomers windje komt mijn woonkamer vrolijk binnengewaaid, samen met alle plezierige en wat minder plezierige (orgel)geluiden uit de stad. Af en toe breekt het zonnetje door, en ik zit lekker te genieten van een kop koffie terwijl de muziek van Ane Brun zachtjes uit de stereo boxen komt. Ik heb vakantie!

Afgelopen donderdag heb ik mijn laatste schoolwerk opgestuurd, wat de twee studiepunten waard is die ik nog nodig had voor mijn Propedeuse. Die heb ik nu dus in mijn zak! Hoe super blij en een beetje trots dit mij ook maakt, het is tegelijkertijd ook jammer, aangezien dit voor mij het einde van Azusa betekend. Al heb ik in twee jaar mijn Propedeuse gehaald, ik hou dit tempo niet meer vol. Daarom is stoppen zowel verstandig als noodzakelijk. Maar goed, alles heeft een tijd, en verdrietig zijn doe ik wel in september. Nu is het feest!

Behalve dat ik voor het eerst eens goed ga genieten van wat deze stad mij in de zomer te bieden heeft (nou ja, zover mogelijk dan), ga ik ook nog lekker een weekje naar Luxemburg samen met Jasper en mijn ouders. We hebben daar een lekker ruim huisje gehuurd met een grote tuin, dus dat wordt duimen voor veel adrenaline aanmaak en lekker weer. Jasper gaat daarna nog een week survivallen in Noorwegen met een groep vrienden, de lucky basterd. Daarna begint het echte leven weer. Over mijn plannen en ideeën betreft de toekomst schrijf ik in een later stadium, mede doordat ik me allereerst meer ga richten op behandelingen, en daar valt van te voren niet veel over te zeggen.

Zo, dat is wel weer genoeg serieus gepraat voor vandaag. Ik ga van de week lekker plannen voor Luxemburg, naar de bioscoop en als het even kan zonnen in mijn tuin. En misschien, heel misschien, doe ik deze week wel iets impulsiefs. Iets raars. Iets waarbij je zegt: kan je nou niet eens een keer nadenken voordat je wat doet!? Jeetje, het is vakantie hoor!

 

Today’s colour: een regenboog